W języku niemieckim przymiotniki przed rzeczownikiem otrzymują końcówkę. Końcówka zależy od tego, co stoi PRZED przymiotnikiem:
1. Po rodzajniku określonym (der, die, das) → odmiana słaba
2. Po rodzajniku nieokreślonym (ein, eine, kein) → odmiana mieszana
3. Bez rodzajnika → odmiana mocna
Podstawowa zasada: coś musi wskazywać rodzaj!
Jeśli rodzajnik wskazuje rodzaj → przymiotnik „odpręża się" (-e/-en)